దొంగాట మూడవ భాగ ము

దొంగాట మూడవ భాగ ము ..

🔥 🔥

రెండు మూడు క్షణాలు ఆమె వంక నివ్వెరపోయి చుసాడు తను. దాదాపు పదహారేళ్ళు భర్తతో కాపురము చేస్తున్న వ్యక్తి అదే తొలి సమాగమం అన్నట్లు తల్లడిల్లి పోవడ ము చోద్యంగా కనిపించింది. ఒకవేళ తను తప్పుడు దారిలో పడ్డనేమో అనుకోవడానికి, మో చూపించిన దారే!. అది స్వయం గా ఆమె ‘వదినా.. ‘ అని పిలవడానికి అది సమయము కాదనుకొని “విజ్జీ” అని లాలనగా చెక్కిలి నిమిరాడు. “నీ యవ్వనం నాకు వూపిరి సలపనివ్వడము లేదు” సిగ్గుపడుతూ నసిగింది.

మెర్క్యూరి లైట్ల కాంతిని మరిపించేలా ప్రకాశిస్తున్నాయి అమె కళ్ళు. చెక్కిలి మీద చెక్కిలిగింతలు పెడుతున్న అతని చేతిని తన నడుము చుట్టూ తిప్పుకొని ఊ. కానియ్ బాబూ” అంది విజయలక్ష్మి. ” అరున్ కదిలాడు. “అమ్మా! ఎంత సుఖము –!” ఇద్దరి దేహాల మద్య నుంచి క్రిందకి చూస్తుంది విజయలక్షి మూరెడు మొడ్డ బయటకు వచ్చినట్టే వచ్చి రెప్పపాటులోగా తన పూకును పెకిలించుకుపోతుంది. ప్రతి తడవకూ బాణంలా దిగబడుతూ కండరాల్ని పిండి పిండి చేస్తోంది. అలా తను చూస్తున్నకొద్ది అతను వేగము పెంచుతున్నడు.

వూపిరి సలపనివ్వడములేదు. వళ్ళు హూనమైపోతుంది. “ఇంత పెద్దగా ఎలా పెంచావ్?” దృష్టి మరల్చుకొని అతని మొహంలోకి చూసింది. “నేనే మీ మేత పెట్టలేదు, నాతోపాటే అదీ పెరిగింది”అంటూ అరున్ తన చేతులను ఆమె గుండ్రని పిరుదల పయిన వేసి తనవైపు లాక్కున్నాడు. “వుహూ…” అని గోముగా చుస్తూ “నిజంగా ఇంతవరకూ మేత లే కుండా వుందంటే నేను నమ్మను” అంది విజయలక్ష్మి.ఆమె అత ని తో సమానంగా వూగుతూ మట్లాడాలంటే ఆయాసంగా వుంది. ఏ అనుభ వము లే కుండా తననింత తిప్పలు పెడుతున్నడా అనుకొంది. ఆమె మాటకేమి బదులు చెప్పలేదతను. చక చకా తన పని తను చేసుకుపోతున్నాడు.

సెగలు గక్కుతున్న అతని వూపిరి తీవ్రతను బట్టి ఆమెకీ పరిస్థితి అర్ధ మయ్యింది. కళ్ళు మూసుకొని తనూ ఘాటుగా ఎదురు గుద్దదము మొదలెట్టింది. అరున్ తన వెచ్చని వీర్యన్ని ఆమె పూకులో పిచికారి చేసాడు. ఆమె కూడా అదే సమయములో కార్చుకొని అతని పయిన వాలి పోయింది. కాసేపు ఒకళ్ళ నొకళ్ళు కరుచుకుపోయి నిలబడి అలసట తీర్చుకున్నారు. “ప్రాణాలు తోడేసావు నాయనా!” అంటూ త్రుప్తిగా నవ్వింది విజయల క్ష్మి. అరున్ ప్రక్కకు తప్పుకొని దండెం మీద నుండి టవల్ తీసిచ్చాడు విజయకు. “చ, అదెందుకూ” అంటూ నేల మీద నుంచి లంగా అందుకొని తొడల మద్య నొక్కుకుంది. సిగరెట్టు వెలిగించుకొని మంచము మీద కూర్చుంటూ ఆమెని కూడ రమ్మని కళ్ళతోనే పిలిచాడు. లంగా అక్కడె వదిలేసి అతని ప్రక్కన వచ్చి వచ్చి కుర్చుంది. భుజము మీద చేయి వెసి వళ్ళోకి లాక్కున్నాడు.

విజయ అభ్యంతరము చెప్పలేదు. అతని వళ్ళో తలపెట్టుకొని వెల్లకిలా పడుకుంది. ఒక చేత్తో సిగరెట్ కాలుస్తూ రెండొ చేత్తో అమె సన్ను నిమురుతున్నాడు. ఆమె కళ కళ్ళలో మళ్ళీ వాంచ రాజు కుంటుంది. “ఆ సిగరెట్టు పారెయ్యొచ్చుకదా” అంటూ అతని తొడలు ని మిరింది. తక్షణ ము అమె ఆజ్న శిరసావహించి ఆ చేతిని కూడా సల్లు పిసికే పనిలో పెట్టాడతను. “ఇంత కు ముందు ఎన్ని జతలు నలిపేవ్?”, చిలిపిగా చుస్తూ అడిగింది. మా వూళ్ళోనా?.. ఈ వూళ్ళోనా?..” అన్నడు అరున్. “ఈ వూళ్ళోనా?” అశ్చర్యము పట్టలేక పిచ్చిదానిలా చూసింది విజయలక్ష్మి. తనకు తెలిసుండగా అతను ఇంత వరకూ ఏ ఆడపిల్లతోనూ మాట్లాడలేదు. కనీసము తన ఇంటికి వచ్చే వాళ్ళతో కూడా ఎప్పుడూ ప్రస్థావన పెట్టుకోలేదు. ఎంతో బుద్ధిమంతుడిలా, ఆడగాలి పడని ప్రవరాఖ్యుడిలా తన గది లోనే తలుపులు వేసుకు కూర్చునే వాడు. అలంటి వాడు ఈ వూళ్ళో కూడా ఎదో కథ నది పాడంటే నమ్మబుద్ది అవ్వడము లేదు.

మీ ఆఫీస్ లో ఆంటీ నె వ రి న న్నా పట్టావా” మన సుండబట్టలేక అడిగింది. “కాదు నువ్వు మళ్ళీ అమెను అడగనంటే చెబుతాను” కుడిచేయి కిందకు పోనిచ్చి ఆమె పూకు నిమురుతూ అన్నాడు అరున్. విజయలక్ష్మి సాలోచనగా అతని మొహంలోకి చూసింది. అతని స్పర్శవల్ల కలుగుతున్న అనుభూతికి తొడలు పక్కకి జరిగాయి. పల్లమెరిగి ప్రవహించే నీరులా అతని వేళ్ళుఅమె పూకులోకి జారి పోయాయి. “కొంపదీసి రోజారాణి కాదు గదా” అతని చెతి మీద తన చేతిని నొక్కి పెట్టుకొని అనుమానంగా చూసింది. అరున్ నివ్వెర పోయి “ఎలా కనుక్కొగలిగావ్?” అన్నాడు. పక పకా నవ్వేసింది విజయలక్ష్మి. మూడు రోజుల నాడు అతను ఆఫీస్ కి బయల్దేరేటప్పుడు సుజాత వెలిబుచ్చిన సందేహం, దాని మీద జరిగిన – చర్చా అంతా పూసగుచ్చినత్లు చెప్పి, తను బాత్రూం తలుపు గుండా అతన్ని చూడ్డం గురించి కూడా చెప్పేసింది. “ఇంత కీ రోజారాణీకి నీకు ఎల కలిసింది?” అడిగింది విజయల క్ష్మి. అరున్ సమాధానం చెప్పలేదు.

సీరియస్ గా శున్యములోకి చూస్తూ కుర్చున్నాడు. “నిన్నేనోయ్ మాట్లడవేం?” తొడపాశం పెట్టి కవ్వింపుగా చూసింది. “ఎలాగయినా సరే విజ్జీ, సుజాతని వాయించాలి” కొపంతో పిడికిళ్ళు బి గించాడు. “దాని మీద కోపము నా మీద చూపిస్తే చచ్చిపోతాను” అంది గోముగా నవ్వుతూ. “హాస్యము కాదు నువ్వు కొంచము సహాయము చెయ్యాలి” అన్నాడు అరున్. తన మగతనాన్ని గురించి సందేహపడ్డ ఆడదాన్ని ఒక పట్టు పట్టకుండ వదల కూడదన్న పట్టుదల కలిగిందతనికి. “ఓ మాట చెప్పమంటావా?” అతని వళ్ళో నుంచి లేచి మంచము మీద వెల్లకిలా పడుకొంది విజయలక్ష్మి. అతని రెక్క పట్టుకొని తన మీదకు లాకొంది. “రోజారాణి మొగుడికి సుజాతకు రంకు సంబంధ ముంది. సుజాతని దెంగడానికి నువ్వేమీ శ్రమ పడనక్కరలేదు. ఈ సారి రాగానే ఏదో వంకతో నీ గదికి పంపిస్తాను.

వచ్చీ రావడముతోనే విప్పి చూపించు. దాని సంశయమూ తీరిపోతుందీ, నీ కోరికా నెరవేరుతుంది. సరేనా?.” “అంత సుళువుగా దొరికి పోతుందా?” నెమ్మదిగా పూకులోకి తన గాడిద మొడ్డను దించాడు. “సుజాత సంగతి నీకు పూర్తిగా తెలియదు. ఇంట్లో పెళ్ళీడు కొచ్చిన కుతురున్నప్పుడే పాల వాడితో కొట్టించుకునేది. ఆ పిల్లకు పెళ్ళయింది. అప్పటి నుండి పగలు పాల వాడూ రాత్రి రోజారాణి మొగుడూ దరువేస్తున్నారు. రే పటి నుండి నువ్వుకూడ తగులుకున్నా దాని కుతి తీరదు” అంది విజయల క్ష్మి. రెండొ రౌండ్లో పూర్తి ఆవేశాన్ని పుంజుకున్న అరున్, ఆ అఖరు వాఖ్యము వినగానే సడన్ గా ఆగి పోయాడు. “దానికి తగులుకుంటే నీకు న్యాయము చెయ్యనని భయమా?” నవ్వుతూ అడిగాడు. “ఇంట్లో దాన్నే గనక నా వాటా నేనెలాగో లాక్కుంటాను.

నాగురించి నాకేమి బెంగలేదు మరిగిన రోజారాణి మాటే మిటి ?” – కాని నాకన్న ముందే “అన్నయ్య, నువ్వూ పడుకున్నాక రోజులాగే పెరటి గోడ దూకేస్తాను”, అన్నాడు అరున్. “ఏమో బాబూ ఎవరి గొడవో నాకెందుకూ! వుదయము ఒక సారి సాయంకాలము ఒక సారి – రోజుకి రెండుసార్లు నన్ను కుతి తీరా దెంగుతే చాలు. ఆ తర్వాత నీ ఇష్టము. ఇప్పుడు మాత్రం గబ గబా కానియ్.. నేను తట్టు కోలే కుండావున్నా…” అంటూ తన మొత్త కదిపింది విజయల క్ష్మి. **** *** **** ***** గురువారము అతను ఆఫీస్ కు వెళ్ళిపోయాక గదిలో పక్క సర్ది, స్నానానికి బయల్దేరబోతుంటే రోజారాణి నవ్వుతూ లోపలి కొచ్చింది. “స మయాని కొచ్చావు కాస్త వీపు తోముదువుగాని రా” అంటూ నీళ్ళగదిలోకి బకెట్ పట్టుకెల్లింది విజయల క్ష్మి. మరిదిగారు ఆఫీస్ కు వెళ్ళిపోయారా?” అని అడిగింది రోజా రాణి. “ఆ.. ఇప్పుడే వెళ్ళాడు” బట్టలు విప్పుకొంటూ కొంచ ము వెటకారంగా జవాబిచ్చింది విజయలక్ష్మి. ఒక్కొక్క బట్ట తీస్తూ గోడ మీద వేస్తుంది. ఆమె వంక అదే పనిగా చూస్తూ “వల్లంతా అలా కంది పొయిందే మిట మ్మ?” అనడిగింది రోజారాణి. విజయలక్ష్మి సిగ్గు పల్లేదు.

రొమ్ములు రెండు చేతుల్తోనూ పట్టుకొని సిగ్గుపల్లేదు. వాటి మీదున్న నఖక్షితల్ని పరీక్షగా చూసుకుంటూ “ఏదీ నీ జాకెట్టు విప్పు” అంది విజయ. “ఎందు కూ..?” అంది రోజా. తనే చొరవగా రోజా జాకెట్టూ, బ్రా విప్పేసింది విజయ. ఆమె రొమ్ముల్ని మునివేల్లతో తడిమి పరీక్షగా చూస్తూ – “నా చాదస్తంగాని ఆ ఆన వాళ్ళు ఇంత వరకు వుంటాయా?” అంది విజయలక్ష్మి. రోజారాణి కి మతి పోయినంత పనయింది. “ఏ ఆన వాళ్ళు..?” అంటూ ఆశ్చర్యంగా చుసింది. మొహంలో రంగులు మారి పోయాయ్.

పక పకా నవ్వుతూ విజయల క్ష్మి “నాకంతా – తెలుసులే వొయ్” అంది. నేను లేని సమయములో వచ్చి అతన్ని బుట్టలో వెసుకోవడము కాకుండా, రోజూ ఇంట్లొకి రప్పించుకుంటున్నవు కదూ?.” బకెట్టులో నుండి చెంబుతో తీసుకొని భుజమ్మీద గ్రుమ్మరించుకుంటూ అంది విజయలక్ష్మి. బాక్స్ లో నుండి సబ్బు తీసి విజయ వీపుకు రాస్తూ “అయితే నువ్వూ వేయించుకుంటున్నావన్న మాట!” అంది రోజారాణి నవ్వుతూ. “ఆ మాటా, ఆ నడకా చూసి నాకు సుజాతకు వచ్చిన అనుమాన మే వచ్చింది. అందుకే నువ్వు ఇంట్లో లేనప్పుదు సిగ్గు వదిలి ‘నాతో వుంటావా అని అడిగాను అప్పట్నుంచే మొదలు” అంది రోజారాణి కొంచము సిగ్గు పడుతూ. విజయల క్ష్మి మాట్లడలేదు ‘ మగ వాడిలో లక్షణాలుండడము కూడా అదృష్ట మే!’ అనుకుంది మన సులో, అయి పోయింది

🔥 🔥